Appingedam – Sinds februari woont het gezin Mud in een tijdelijke huurwoning na het verlaten van hun woning aan de Woldweg in Appingedam. Ondanks een beloofd rapport blijft duidelijkheid uit. De onzekerheid groeit.
In een straat in Appingedam vallen twee posters achter de ramen van een verlaten woning direct op. ‘En toen werd het stil’, staat er in rode letters. Het is de woning van de familie Mud, die in februari 2025 hun huis moest verlaten in afwachting van aanvullend technisch onderzoek. Inmiddels zijn er maanden verstreken, zonder rapport of besluit over de toekomst van hun woning. Een situatie die volgens de familie niet op zichzelf staat.
Jaren van inspecties
Robert Mud woont al 25 jaar met zijn vrouw en twee dochters aan de Woldweg. Hun huis kwam in beeld na inspecties in het kader van de aardbevingsproblematiek. ‘De eerste inspectie was in 2018, ‘vertelt hij. ‘Daarna volgden er nog vier. In 2023 kregen we een versterkingsadvies, maar daarin werd niets vermeld over de fundering.’
Omdat het gezin twijfelde aan de volledigheid van het rapport, schakelden zij op eigen initiatief een ingenieursbureau in. Hun rapport werd doorgestuurd naar het bureau dat eerder betrokken was. In 2024 volgde een nieuwe opname, met aanvullende metingen aan de scheefstand en verbindingen van de woning.
Verhuizing naar Slochteren
Begin 2025 moest het gezin de woning verlaten. Niet omdat de situatie acuut onveilig was, maar vanwege onder andere schimmel, zwamvorming en een op handen zijnde inspectie van de woning. De familie moest op korte termijn vertrekken. ‘We kregen een wisselwoning aangeboden, maar die was te klein voor ons gezin. Uiteindelijk vonden we zelf een woning in Slochteren, ‘aldus Mud.
Op 28 februari vond het aanvullende onderzoek plaats. Volgens Mud betrof dit vooral metingen aan de buitenzijde van de woning, zoals lintvoegmetingen en een bodemonderzoek. Binnen in de woning gebeurde niets. ‘Misschien hadden we er helemaal niet uit gehoeven,’ zegt hij.
Het rapport zou binnen acht weken beschikbaar zijn. Die termijn verliep eind april, maar eind mei had de familie nog altijd niets ontvangen. Contact zoeken met de Nationaal Coördinator Groningen (NCG) leverde volgens Mud geen reactie.
Werkdruk en standaardprocedures
De NCG laat in een schriftelijke reactie weten dat er bij sommige adressen sprake is van een combinatie van versterking en zogenoemd Duurzaam Herstel, een regeling van het Instituut Mijnbouwschade Groningen voor het aanpakken van terugkerende schade. Dit vereist aanvullend constructief onderzoek.
‘De werkdruk bij ingenieursbureaus is op dit moment erg hoog, ‘aldus de NCG. ‘Het opleveren van zo’n rapport kan daardoor twee tot drie maanden langer duren. Bewoners worden hierover geïnformeerd via hun bewonersbegeleider.’
Op de vraag of bewoners hun woning moeten verlaten voor zo’n onderzoek antwoordt de NCG: ‘Voor een constructief onderzoek of andere bouwtechnische metingen hoeven bewoners de woning nooit te verlaten.’
Wat betreft vangnetdossiers, zoals dat van de familie Mud, stelt de NCG dat communicatie verloopt via de Commissie Bijzondere Situaties. ‘Tijdens het opstellen van een uitvoeringsplan is er zeer regelmatig contact met bewoners. In de tussenliggende periode is dat contact minder, maar wel regelmatig.’
De NCG zegt niet in te kunnen gaan op individuele dossiers, maar reageerde desgevraagd op de algemene werkwijze in soortgelijke situaties.
Botsing tussen beleid en praktijk
De ervaringen van de familie Mud lijken echter niet in lijn met de toelichting van de NCG. Volgens hen ontbreekt al maanden elke vorm van communicatie vanuit het NCG. Ze wonen inmiddels tijdelijk in Slochteren, maar weten niet voor hoe lang. Voor Mud draait alles om één ding: duidelijkheid. Niet alleen over wat er met de woning gaat gebeuren, zoals herstel of sloop, maar ook over de planning, de stappen die nog volgen en wanneer zij weer verder kunnen met hun leven.
De posters achter het raam van hun voormalige woning blijven voorlopig hangen. Een stil protest, bedoeld om zichtbaar te maken wat zij als onzichtbare stilstand ervaren.
De familie wil graag haar waardering uitspreken voor de Commissie Bijzondere Situaties, want zonder hun betrokkenheid en ondersteuning was er waarschijnlijk helemaal niets in beweging gekomen.
