Eemsdelta – Als duurzaamheidsadviseur komt Grietje Sporrel al jaren bij mensen thuis in de dorpen van de gemeente Eemsdelta en Het Hogeland. Ze voert gesprekken aan de keukentafel over duurzaamheid en de vraag hoe woningen stap voor stap energiezuiniger kunnen worden. ‘Je hoort zoveel,’ zegt ze. ‘En je ziet ook wat mensen dagelijks meemaken. Hier in de regio.’
Sporrel is 63 jaar en woont in Leermens, een klein wierdedorp in het Groningse landschap. Ze wandelt er graag met haar hondje Chouff, een enthousiaste yorkshire terriër. Zo maakt ze haar hoofd leeg. ‘In de media, in mijn werk en ook gewoon hier in de gemeente lopen mensen rond met zoveel gedoe aan hun hoofd. Zorgen over geld, wonen, versterking, onzekerheid. Het gevoel niet gehoord te worden.’
Ze ziet dat er veel speelt. ‘En er zijn ook werkelijk een heleboel dingen die niet door de beugel kunnen. Ik houd niet van onrecht. Daar kan ik me echt druk over maken.’
‘Je hoort zoveel achter die voordeuren’
Als zzp’er houdt Sporrel zich bezig met de energietransitie. Ze adviseert inwoners over isolatie, warmtepompen en andere maatregelen om woningen toekomstbestendig te maken. Ook voert ze gesprekken in wijken waar wordt nagedacht over aardgasvrij wonen.
‘Dat klinkt allemaal best technisch,’ begrijpt ze. ‘Ik kom veel mensen tegen die het zat zijn en vanuit overtuiging hun huis willen verduurzamen. Maar meestal gaat het natuurlijk ook over: hoe houd ik meer geld over aan het eind van de maand.’
Sporrel groeide op in een sociaal betrokken gezin. ‘Een arbeidersnest,’ noemt ze het zelf. ‘Bij ons ging het altijd over eerlijkheid en omzien naar elkaar.’ Lange tijd zorgde ze vooral voor haar gezin en werkte ze als hondentrimster. Nu de kinderen zijn uitgevlogen en zij man en haar man zich opa en oma mogen noemen, wil ze op een andere manier iets betekenen voor haar omgeving.
‘Ik kon het niet meer aanzien’
De afgelopen jaren begon het steeds meer te knagen. ‘Ik zag hoe sociale zekerheid afkalft,’ zegt ze. ‘Hoe mensen steeds minder vangnet hebben. Maar niet alleen die kansenongelijkheid maakt me boos. Ook de armoede die er is. En de manier waarop instanties soms met mensen omgaan.’
Alles bij elkaar maakte dat ze zich aansloot bij de SP.
‘Geen loze beloftes’
Wat haar aanspreekt in de SP is de duidelijkheid. ‘De SP heeft een fundamentele ideologie,’ zegt ze. ‘Ze staan ergens voor. En ze doen geen loze beloftes.’
Voor Sporrel voelt de SP meer als een beweging dan als een klassieke politieke partij. ‘We staan midden tussen de mensen,’ zegt ze. ‘Daar begint het.’
Ze zegt dat het daarbij niet draait om eindeloos gepraat, maar vooral om in actie komen en stappen zetten.
Gezondheid moet zwaarder meewegen
Een belangrijk onderwerp voor Sporrel is de leefomgeving in Eemsdelta. ‘Onze leefomgeving staat onder druk,’ zegt ze. ‘Er zijn plannen voor uitbreiding van industrie, terwijl er nog geen goed gezondheidsonderzoek ligt.’
Volgens haar wordt daar te makkelijk overheen gestapt. ‘Mensen wonen hier. Kinderen groeien hier op. Het is toch van de gekke dat daar niet met respect mee wordt omgegaan? Waar zijn we op die manier mee bezig? Dat kan niet.’
De SP wil daarom meer nadruk op een gezonde leefomgeving, waarbij inwoners serieus worden betrokken. ‘Niet achteraf informeren,’ zegt Sporrel. ‘Maar vooraf luisteren en samen keuzes maken.’
Armoede zie je niet altijd
Ook armoede en kansenongelijkheid houden haar bezig. ‘Als je opgroeit in een gezin waar geld altijd een probleem is, begin je met een achterstand,’ zegt ze. ‘En dat werkt door.’
Ze wijst op schaamte. ‘Veel mensen laten niet merken hoe lastig ze het hebben. Daardoor worden ze vaak niet gezien.’
Daarom steunt de SP plannen als gratis schoolontbijt. ‘Op een lege maag kun je niet leren,’ zegt ze. ‘Kinderen mogen nooit de rekening betalen.’
Ook het gemeentelijk Taalhuis vindt ze belangrijk. ‘Niet iedereen kan goed lezen en schrijven. Daar hoef je je niet voor te schamen. Maar we moeten er wel iets aan doen.’
In de raad kun je meer doen
De SP Eemsdelta was de afgelopen jaren zichtbaar in dorpen en wijken. ‘We zijn veel op straat geweest,’ zegt Sporrel. ‘We hebben geluisterd en gezien wat er speelt.’
Ze hoopt dat de SP straks mee gaat doen in de gemeenteraad. ‘In de raad kun je meer doen,’ zegt ze. ‘Dan kun je vragen stellen, voorstellen doen en mensen een stem geven.’
Stemmen maakt wél uit
Dat Sporrel nu op plek drie staat, ziet ze als een kans om dat geluid verder te brengen. ‘Iedereen hoort erbij,’ zegt ze. ‘Wie je ook bent en waar je ook vandaan komt.’
Met het verkiezingsprogramma SUPERSOCIAAL wil de SP volgens Sporrel terug naar de basis: betaalbaar en gezond wonen, zekerheid in het aardbevingsgebied en gelijke kansen voor ieder kind. ‘Het gaat niet om mooie praatjes,’ zegt ze. ‘Het gaat om mensen die nú hulp nodig hebben.’
Daarom hoopt ze ook dat inwoners straks gaan stemmen. ‘Ik hoor vaak: het maakt toch niks uit. Maar dat is niet waar,’ zegt Sporrel. ‘Juist lokaal maakt het uit wie er in de raad zit. Daar worden beslissingen genomen over uw dorp, uw straat, uw voorzieningen.’
Ze vindt ook dat verandering niet alleen ‘van bovenaf’ moet komen. ‘Je moet je stem laten horen,’ zegt Sporrel. ‘Want anders wordt er voor je besloten.’
