Delfzijl – ‘Voor mij is dit geen afscheid, maar een feestelijk slothoofdstuk van iets dat altijd zal blijven bestaan.’ Na twintig jaar neemt Trieneke Ottens afscheid van Lutje Grut, de kindervakantiespelen in Delfzijl. In juli 2025 beleeft ze haar laatste editie – kleurrijk, zoet en met een dikke knipoog naar het thema: Candy Land.
Van hulpouder tot gezicht van Lutje Grut
In 2006 begon ze als hulpouder: ze reed mee naar excursies en hielp waar nodig. Het jaar erop was ze er weer – en sindsdien is ze niet meer weggeweest. Als vrijwilliger, coördinator en bestuurslid zag ze Lutje Grut uitgroeien tot een begrip in Delfzijl: een zomers programma vol spel, creativiteit en verbondenheid, gedragen door een hechte groep vrijwilligers.
Samen door dik en dun
‘Eind vorig jaar wist ik: dit wordt mijn laatste editie.’ Toch voelt het moment juist. ‘Er staat nu een dijk van een team, het bestuur is sterk. Ik kan met een gerust hart stoppen.’ Dat het haar zwaar zal vallen, steekt ze niet onder stoelen of banken. ‘Er zullen heel wat tranen en tissues aan te pas komen. Maar ik ben vooral dankbaar: voor het vertrouwen van ouders, de liefde van kinderen, de vriendschappen en de herinneringen. Je ontmoet mensen die je anders nooit zou tegenkomen. Dát is de kracht van Lutje Grut.’
Zoet en kleurrijk slotakkoord
De editie van 14 t/m 25 juli 2025 krijgt het thema Candy Land. ‘Daar kun je vrolijk mee uitpakken: snoepkettingen maken, kauwgombalautomaten knutselen, kleurrijke sport- en spelactiviteiten – en natuurlijk het middagtheater. Het wordt een heerlijk zoet programma.’ Ze weet als geen ander dat niet elk kind op zomervakantie gaat. ‘Voor hen is dit een unieke kans om nieuwe vrienden te maken, samen buiten te spelen en twee weken lang plezier te beleven. En dat geldt net zo goed voor de vrijwilligers. Het is echt onbetaalbaar.’
Vrijwilligers als fundament
Vrijwilligerswerk loopt als een rode draad door haar leven. ‘Ik ben trainer bij de KNZB, actief bij de zwemvereniging en help mee met de Sinterklaasintocht. Zonder vrijwilligers geen Lutje Grut, geen sportclubs, geen activiteiten voor jongeren en ouderen.’ Ze prijst de open cultuur bij Lutje Grut. ‘Iedereen is welkom: of je nu uit de LHBTIQ+-gemeenschap komt, een andere culturele achtergrond of geloof hebt – als je wilt bijdragen, hoor je erbij. Dat warme bad is zó waardevol, dat moet blijven.’
Een familie, een kleinkind, een leven vol herinneringen
De lijst met herinneringen is lang: van tropische hitte tot stortbuien, van een financiële crisis in 2016 tot situaties waarbij hulpdiensten moesten komen. Toch overheerst de trots. ‘We hebben altijd met elkaar de schouders eronder gezet. Zelfs in moeilijke jaren werd het tóch een topeditie.’ Sommige verhalen zijn ronduit bijzonder. ‘Mijn dochter en schoonzoon leerden elkaar kennen als vrijwilligers in 2015. In 2023 werd hun kindje geboren. Ik ben dus oma van een Lutje Grut-kleinkind. Hoe mooi is dat?’ Alle drie haar kinderen zijn nog steeds vrijwilliger. Ook haar man Mike droeg achter de schermen steevast zijn steentje bij. ‘Lutje Grut is zo lang een deel van mijn leven geweest. Dat zet je niet zomaar opzij. Zelfs onze vakantieplanning werd afgestemd op het programma. Maar het is goed zo. Alles klopt. Iedereen heeft z’n hoofd én hart op de juiste plek.’
‘Ik adem sport, maar dit ga ik missen’
‘Het voelt een beetje alsof een topsporter stopt,’ zegt ze lachend. ‘En ik kan het weten – sport is mijn leven. Ik ben topfit op mijn 52e.’ Stilzitten gaat ze zeker niet doen, maar de zomers zullen anders voelen. ‘Lutje Grut betekent zó veel voor mij. En ja – ik ga het enorm missen.’
