Noord- Groningen – Onlangs heeft de Vereniging Groninger Monument Eigenaren (VGME) een enquête gehouden onder haar leden om de voor de afhandeling van de aardbevingsschade verantwoordelijke instanties te beoordelen op een drietal criteria. Het resultaat van deze enquête is, hoewel niet verbazingwekkend, toch uitermate teleurstellend te noemen. Men heeft weinig of geen vertrouwen in de Nationaal Coordinator Groningen, het Centrum Veilig Wonen en de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen.
Een uitzondering is het Erfgoedloket dat in opdracht van de provincie en het NCG is opgericht en onder de verantwoordelijkheid van Libau haar ondersteunende werk doet voor eigenaren van het gebouwde erfgoed: de gemiddelde score is een zeven. Een schril contrast met de eerdergenoemde instanties die een gemiddelde scoren van amper een vier. De beoordeling betreft de volgende drie criteria: zorgvuldigheid, betrouwbaarheid en deskundigheid.
De afgelopen weken heeft de vereniging een oproep gedaan bij de leden om de uitvoerende/ondersteunende instanties die betrokken zijn bij het schadeherstel en/of schadepreventie (versterken) te beoordelen op een drietal criteria. Voorzover zij te maken hebben gehad met de betreffende instantie. Circa ⅓ van de leden heeft gehoor gegeven aan deze oproep en heeft een rapportcijfer gegeven voor elk van de instanties voor wat betreft zorgvuldigheid, betrouwbaarheid en deskundigheid. Dit rapportcijfer, op een schaal van 1 tot 10, is gebaseerd op de eigen ervaring of beleving van de afgelopen jaren. Het pretendeert geen wetenschappelijk onderzoek te zijn, maar geeft wel een indicatie hoe de gedupeerde eigenaren van het gebouwde erfgoed de verschillende instanties beoordelen. Bij de drie instanties, CVW, TCMG en NCG is niet echt een significant verschil in de beoordelingen. Hoewel het NCG gemiddeld iets hoger scoort, durven we te stellen dat alle drie de instanties ver beneden de maat zijn. Het voldoet bij lange na niet aan de verwachtingen van onze gedupeerde leden.
Het Erfgoedloket onderscheidt zich duidelijk van de eerdergenoemde drie instanties en scoort gemiddeld een zeven. Opvallend, te meer daar dit loket niet direct bij het oplossen van de schade of het versterken betrokken is, maar de gedupeerde eigenaren slechts ondersteuning geeft in de wirwar van regels en procedures.
Een jaar geleden heeft minister Wiebes met veel overtuiging aangekondigd dat er een nieuw schadeprotocol zou komen en dat alles beter zou worden. De Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen werd in het leven geroepen en alle nieuwe schades zouden niet langer door het Centrum Veilig Wonen worden opgepakt. Dit centrum was bijzonder beladen en de minister kwam hiermee tegemoet aan de wens om de NAM op afstand te zetten. Echter, op 8 februari 2018 hebben wij in een brief aan minister Wiebes onze bezorgdheid en twijfels geuit over het nieuwe schadeprotocol en de bijbehorende instantie die voor de uitvoering verantwoordelijk zou worden. In deze brief de volgende alinea:
“Overigens maken wij ons grote zorgen dat dit protocol zal leiden tot een nieuwe bureaucratische aanpak die in geen verhouding staat met de hoogte van de gemiddelde schade. Het is verre van een pragmatische aanpak. Wij zijn van mening dat het huidige protocol, los van de spelers, veel overeenkomst heeft met de oude situatie. De vraag is dan ook, los van enkele positieve veranderingen, of de gedupeerde eigenaar hier mee opschiet. We realiseren ons dat er nog vele open einden zijn, maar de invloed van de gedupeerde eigenaar op de verdere invulling hiervan is gering en dus geen goede basis in het herstellen van vertrouwen. Zeker niet na wat ons de afgelopen jaren is overkomen. De onrust is momenteel groot in Groningen en is, sinds het uitbrengen van het protocol, alleen maar toegenomen.”
Het is triest te constateren dat, een jaar na het uitbrengen van het nieuwe protocol, de situatie eerder is verslechterd dan is verbeterd en onze constatering van 8 februari j.l. waarheid is geworden. Wij blijven van mening dat het gehele proces van schadeherstel en preventief versterken onnodig ingewikkeld wordt gemaakt en een toenemend bureaucratisch moeras is geworden. Dit alles is niet nodig.
Bovenstaande sterkt het bestuur om door te gaan op de ingeslagen weg: het bieden van oplossingen waarbij de eigenaar centraal staat en er zo weinig mogelijk ruis is op de relatie tussen gedupeerden en de aansprakelijke partijen NAM én EBN. Financiering/schade-uitkering op basis van beoordeling door een daadwerkelijk onafhankelijke commissie. Wij blijven ons constructief opstellen en altijd bereid tot een gesprek.
