Eemsdelta – Wie met Ina Schenkel-Zandvoort praat, merkt al snel dat omzien naar elkaar voor haar geen theorie is, maar dagelijkse praktijk. Ze zegt het rustig, zonder grote woorden, maar met overtuiging. Dat omzien deed ze jarenlang in de kerk, waar ze zich inzette voor kinderwerk, jeugdwerk en ouderenwerk. Later kwam daar ook de politiek bij. Niet omdat ze graag in het middelpunt staat, maar omdat ze merkte dat ze ook buiten de kerk iets wilde betekenen.
‘Je doet wat nodig is,’ zegt ze. En precies zo klinkt ze ook. Praktisch, nuchter, met oog voor mensen die het niet vanzelf redden. Voor de ChristenUnie blijft ze zich inzetten voor een gemeente waarin niemand buiten de boot valt.
Opvallend is dat ze relatief laat begon in de gemeentepolitiek. ‘Ik was 55 toen ik begon,’ vertelt ze. Daarvoor was ze ondernemer en deed ze veel vrijwilligerswerk. ‘Je ziet iets gebeuren en je denkt: daar moet iemand iets mee. Dan doe je dat gewoon.’
Eerst leren hoe het werkt
Ze stapte niet zomaar de raadzaal binnen. In 2009 volgde ze cursussen om te begrijpen hoe gemeentepolitiek in elkaar zit. ‘Coalitie, oppositie, begroting… je staat er niet bij stil hoe breed het is,’ zegt ze. ‘Gemeentepolitiek gaat over heel veel onderwerpen, van afval ophalen tot armoedebeleid.’
Dat was nog in de tijd dat Appingedam een zelfstandige gemeente was
Inmiddels is de fusiegemeente Eemsdelta gevormd uit Appingedam, Delfzijl en Loppersum. Een grotere gemeente, met dorpen en wijken, maar ook industrie en een havengebied. ‘Het is breder geworden,’ zegt Schenkel-Zandvoort. ‘En dat vraagt om keuzes die eerlijk zijn en goed doordacht.’
Lijsttrekker en fractievoorzitter
Jarenlang was zij fractievoorzitter én lijsttrekker van de ChristenUnie. Begin 2024 droeg ze het stokje over aan Gert Drenth, die nu de partij aanvoert richting de verkiezingen van 2026. Zelf bleef zij actief als raadslid.
De ChristenUnie maakt in de huidige raadsperiode deel uit van de coalitie. Dat is voor haar geen doel op zich, maar wel een bewuste keuze. ‘Als je iets wilt veranderen, moet je ook meedoen,’ zegt ze. ‘Je kunt niet alleen vanaf de zijlijn roepen.’
Aardbevingen: ongelijkheid maakt het extra zwaar
In Eemsdelta is er één onderwerp dat overal doorheen loopt: de aardbevingen en de versterkingsopgave. Voor Schenkel-Zandvoort blijft het één van de zwaarste dossiers. ‘De aardbevingen hebben veel gedaan met mensen,’ zegt ze. ‘Maar vooral de manier waarop het is aangepakt, heeft veel schade aangericht.’
Ze ziet het om zich heen gebeuren. Ongelijkheid tussen buren, tussen straten, soms zelfs binnen één wijk. ‘De ene krijgt duidelijkheid, de ander wacht al jaren. De ene straat wordt aangepakt, de andere niet. Dat doet iets met mensen. Daardoor komen inwoners soms tegenover elkaar te staan.’
En dat gaat volgens haar niet alleen over scheuren in muren. ‘Als je jarenlang in onzekerheid zit, staat je hoofd niet naar plannen voor de buurt. Eerst wil je veiligheid. Eerst wil je rust.’
De ChristenUnie wil dat inwoners eerlijker worden behandeld en dat de overheid duidelijker en betrouwbaarder wordt. ‘Mensen moeten weten waar ze aan toe zijn. Dat is essentieel om vertrouwen terug te krijgen.’
Wonen: als het stokt, raakt het alles
Ook wonen blijft een belangrijk thema. Schenkel-Zandvoort ziet dat jongeren moeilijk een huis kunnen vinden, terwijl ouderen vaak blijven zitten waar ze zitten. Niet omdat ze dat willen, maar omdat er simpelweg weinig alternatieven zijn. ‘Als er geen passende woningen zijn, stokt alles,’ zegt ze.
Volgens de ChristenUnie moet er in alle kernen gebouwd worden waar dat kan. Niet alleen in de grotere plaatsen, maar ook in dorpen. ‘Als je in een dorp een straatje bijbouwt, blijft het dorp levendig. Dan blijven scholen en verenigingen ook overeind.’
Voor haar is het logisch: wonen en leefbaarheid horen bij elkaar. ‘Als jongeren wegtrekken omdat er geen woning is, dan verdwijnt op termijn ook het draagvlak voor voorzieningen.’
Leefbaarheid is elkaar blijven zien
Leefbaarheid klinkt als een beleidswoord, maar voor Schenkel-Zandvoort is het iets heel concreets. Het gaat om ontmoeting. Om het gevoel dat je ergens bij hoort. ‘Eenzaamheid is overal,’ zegt ze. ‘En veel mensen hebben het moeilijk. Dan helpt het als je elkaar blijft zien.’
Daarom wil de ChristenUnie blijven investeren in dorpshuizen, wijkcentra, verenigingen en vrijwilligers. ‘Een dorpshuis is soms de enige plek waar je nog gewoon binnenloopt. Waar je mensen ontmoet zonder dat je iets hoeft uit te leggen.’ In een gemeente met veel dorpen is zo’n plek volgens haar onmisbaar.
Jeugd en armoede: problemen eerder zien
Ook jeugdzorg blijft voor haar een belangrijk onderwerp. ‘Jeugdzorg loopt uit de hand,’ zegt ze. ‘Niet omdat mensen dat willen, maar omdat problemen vaak pas laat zichtbaar worden.’
De ChristenUnie wil daarom sterker inzetten op preventie, bijvoorbeeld via schoolmaatschappelijk werk. Ook armoede vraagt volgens haar om aandacht. ‘Veel mensen redden het nét niet. En dat zie je niet altijd. Je moet voorkomen dat mensen pas aankloppen als ze al diep in de problemen zitten.’
Jongeren zijn welkom in de politiek
Schenkel-Zandvoort hoopt dat meer jongeren interesse krijgen in de gemeentepolitiek. ‘Jongeren zijn echt welkom,’ zegt ze. ‘We hebben hun ideeën nodig. Het gaat tenslotte om hun toekomst: wonen, voorzieningen, sport, scholen, openbaar vervoer. Daar mogen ze best over meepraten.’
Ze begrijpt dat politiek soms ver weg kan voelen. ‘Maar juist lokaal kun je veel betekenen. Je hoeft geen doorgewinterde bestuurder te zijn. Als je betrokken bent bij je dorp of wijk en je wilt iets verbeteren, dan ben je al op de goede plek.’
‘Juist als het moeilijk is’
Met de verkiezingen in aantocht hoopt Schenkel-Zandvoort dat inwoners hun stem laten horen. ‘De komende jaren worden bepalend,’ zegt ze. ‘We moeten verder met herstel en versterking, maar ook met bouwen, met zorg en met leefbaarheid.’
Ze hoopt vooral dat inwoners weer vertrouwen kunnen krijgen in de overheid. Dat de gemeente voorspelbaar en dichtbij blijft. ‘Mensen moeten kunnen rekenen op hun gemeente,’ zegt ze. ‘Niet alleen als het goed gaat, maar juist als het moeilijk is.’
Voor de ChristenUnie blijft dat de kern. ‘Omzien naar elkaar,’ zegt Schenkel-Zandvoort. ‘En zorgen dat iedereen mee kan blijven doen. Dat is waar wij voor staan.’
