DelfzijlDe vierenzestig actieve vrijwilligers die werkzaam zijn bij het Muzeeaquarium in Delfzijl maken zich grote zorgen over de mogelijke sluiting van het museum dat al sinds 1956 aan de voet van de dijk in Delfzijl gevestigd is. En die dijk  vormt nu juist de kern van het  probleem want bij inspecties door het Waterschap Noorderzijlvest is gebleken dat de dijk niet meer aan de (nieuwe) veiligheidsnormen voldoet. In verband met het ontstaan van mogelijke aardbevingschade moet de dijk extra versterkt worden. Een verhoging van bijna twee meter en een steunberm moeten de dijk sterk en aardbevingproof  maken. Een nobel streven waar velen het mee eens zullen zijn. Greet Doornbos , de voorzitter van de Stichting Muzeeaquarium Delfzijl, zegt desgevraagd: “Ook wij zijn natuurlijk voor veiligheid van onze kust, maar de consequentie voor ons is dat het museum verplaatst moet worden naar een andere locatie en met dat gegeven hebben wij grote moeite.”

Het museumgebouw dat in en rond een bunker uit de Tweede Wereldoorlog is gebouwd, is eigendom van de gemeente Delfzijl. Zij draagt ook zorg voor de kosten van de nutsvoorzieningen. Verder ontvangt de stichting geen subsidie of sponsoring. De grootste bron van inkomsten komt uit de verkoop van de entreebewijzen. Per jaar  bezoeken zo’n 18.000 mensen het Muzeeaquarium. Op dit moment is het de enige attractie in Delfzijl die zeven dagen per week geopend is voor publiek.

Het  Muzeeaquarium
De buitenkant van het gebouw spreekt niet echt tot de verbeelding en het achterstallig onderhoud valt ook direct op, maar van binnen is het museale aanbod verrassend veelzijdig. Er is een afdeling archeologie en geologie met onder andere  het monumentale hunebed van het Heveskesklooster, het meest noordelijk aangetroffen hunebed van Nederland. Verder is er een afdeling historische visserij en scheepvaart en de collectie schelpen is de grootste en meest bijzondere verzameling van Europa. In de bunker zelf bevinden zich diverse aquaria met vissen uit de Noordzee en de Waddenzee.

De grote vraag die iedereen momenteel bezig houdt is: Waar moet het museum naar toe als de voorgenomen verhoging van de dijk doorgaat? De vrijwilligers willen het liefst op de huidige locatie blijven, die is immers uniek door de bunker en de nabijheid van de zee. Zoals het er nu naar uit ziet zijn er geen alternatieve locaties beschikbaar in Delfzijl. Het oude postkantoor, dat in de wandelgangen genoemd wordt, is geen eigendom van de gemeente en bovendien heeft het museum voor de expositieruimte, de technische ruimtes en de depots ongeveer 2200 vierkante meter nodig. De gemeente wil dat het museum naar het centrum van Delfzijl verhuist.

Een samengaan met het museum Wad & Zoo, dat een vergelijkbare collectie gaan tonen in de Eemshaven zien de vrijwilligers ook niet zitten; een groot gedeelte van de museumcollectie die de (scheeps) geschiedenis van Delfzijl betreft zou in dat geval niet meer bruikbaar zijn en dus verloren gaan. Een verhuizing is verder ook een ingewikkelde en kostbare zaak zegt Doornbos. “Het is niet even inpakken en ergens anders weer uitpakken.” Vooral voor het aquariumgedeelte met bijbehorende technische installaties zal het niet eenvoudig zijn om te verplaatsen en het zal vervolgens ook de nodige kosten met zich mee brengen.

Bunker Delfzijl
Onduidelijk is ook wat er met de bunker gaat gebeuren. De bunker is geen rijksmonument en geniet derhalve geen bescherming. Wat in ieder geval wel duidelijk is dat het een belangrijk onderdeel is van de delfzijlster geschiedenis. Daar getuigt ook de nu lopende expositie van de “Batterie” van. Veel uniek historisch fotomateriaal, een 3D film en bijzondere archiefstukken geven een beeld van het dagelijkse leven van de Duitse soldaten zoals zich dat afspeelde tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een mogelijke oplossing voor het museum zou het plaatsen van een vier meter hoge damwand kunnen zijn. Misschien niet de meest natuurlijke oplossing voor het probleem. Aan de andere kant zou men met ‘out of the box thinking’ er ook iets bijzonders van kunnen maken. Misschien een nieuwe (klim) attractie en de ingang van het museum op een andere plaats situeren? Desgevraagd zegt de gemeente Delfzijl,  dat de gemeente momenteel niet denkt aan deze damwandvariant en dat het verder aan  het waterschap is om vorm te geven aan de invulling van de dijkverzwaring.

Ondanks de zorgen over de toekomst blijven de vrijwilligers vol goede moed. Deze week volgen er gesprekken met alle partijen, Doornbos: “ Wij zijn bezorgd maar hoopvol, en we gaan voor een gezonde toekomst, het kan niet zo zijn dat een voorziening zoals dit na zoveel jaar gaat verdwijnen. Want: wat blijft er dan nog over in Delfzijl?” Naast genoemde tentoonstelling over de “Batterie” is er de expositie: “De slag om Delfzijl: ooggetuigen over de bevrijding in 1945”. Aan de hand van persoonlijke verhalen van Canadese bevrijders en inwoners van Delfzijl en omstreken wordt de bevrijding in beeld gebracht. In deze expositie staan twee documentaires centraal: de een over de terugkeer van gevangenen uit het werkkamp Wilhelmshaven en de ander over de inwoners uit Delfzijl die in april en mei 1945 tussen de strijdende partijen geraakten. De dubbeltentoonstelling is te zien tot 1 september 2015.

 

Advertenties